مالیات چی (قسمت سیزدهم) : هزینه های قابل قبول

مالیات چی قسمت سیزدهم

موضوع این قسمت در ارتباط با هزینه‌های قابل قبول می‌باشد.

پاسخ به این سؤال که : زمانی که یک مدیری یا یک کارمندی از یک شرکت یا یک سری از کارمندان، به مسافرت کاری می­روند آیا این هزینه قابل قبول شناسایی می‌شود؟

شرایط و بخشنامه های مربوط به هزینه ی سفر را در ادامه بررسی خواهیم کرد.

بند ۲ ماده ۱۴۸ ق.م.م :

۲ – هزینه های استخدامی متناسب با خدمت کارکنان بر اساس مقررات استخدامی موسسه به شرح زیر:

ب – هزینه سفر و و فوق‌العاده مسافرت، نصاب هزینه صفر و فوق‌العاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان به خارج از ایران به منظور رفع حوائج مؤسسه ذیربط طبق آیین‌نامه ه­ای خواهد بود که از طرف وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان مدیریت و برنامه­ ریزی کشور تهیه و به تصویب هیأت وزیران می‌رسد، تعیین خواهد شد.

در بحث هزینه­ های قابل قبول مواردی هست که نصاب داریم:

یعنی قانون­گذار گفته است اگر هزینه‌هایتان از یک مقداری بیشتر شود دیگر قابل قبول شناسایی نمی‌شود و تا حدی قابل قبول است که در آیین نامه ذکر شده است.

هزینه‌های سفر مدیران و کارمندان یک شرکت دقیقاً در رابطه با همین بحث است که نصاب دارد.

اگر در بحث هزینه­ های قابل قبول هزینه مسافرت، این آیین نامه و نصاب‌ها را رعایت نکنید باقی هزینه‌کردتان را برگشت می­زنند.

اصلاحیه آیین‌نامه:

آیین نامه اجرائی هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان به خارج از ایران موضوع بند ب جزء ب تبصره ۲ ماده ۱۴۸ قانون مالیات­های مستقیم مصوب ۰۳/۱۲/ ۱۳۶۶

ماده ۲- نصاب هزینه سفر و فوق‌العاده مسافرت به شرح زیر تعیین می­گردد:

۱- هزینه مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان اشخاص حقوقی به خارج از ایران که به منظور حوائج مربوط به مؤسسه باشد تا حدود ذیل قابل پذیرش خواهد بود.

الف) هزینه اقامت مدیران و بازرسان و شرکت­های تولیدی جمعاً در هر سال حداکثر چهار ماه به قرار روزی ۲/۰۰۰/۰۰۰ ریال

ب) هزینه اقامت مدیران و بازرسان و کارکنان سایر شرکت­ها و اشخاص حقوقی جمعاً در هر سال حداکثر دو ماه به قرار روزی ۲/۰۰۰/۰۰۰ ریال.

۲- هزینه مسافرت اشخاص حقیقی به خارج از ایران به منظور رفع حوائج شغلی جمعاً در هر سال حداکثر یک ماه به قرار روزی ۲/۰۰۰/۰۰۰ ریال.

تبصره ۱- نسبت به شرکت­های تولیدی علاوه بر چهار ماه مذکور در جزء «الف» بند یک ماده ۲ این آیین‌نامه، جمعاً در هر سال حداکثر دو ماه دیگر به قرار روزی ۲/۰۰۰/۰۰۰ ریال نیز بابت آموزش به عنوان هزینه اقامت پذیرفته خواهد شد.

تبصره ۲- هزینه ­های مذکور در ماده ۲ و تبصره ۱ فوق شامل هزینه پذیرایی در خارج از ایران نیز می­باشد و علاوه بر این مبالغ هزینه دیگری به عنوان هزینه پذیرایی پذیرفته نخواهد شد.

تبصره ۳- هزینه ایاب و ذهاب با وسیله نقلیه هوایی: زمینی و دریایی و هزینه های مربوط به خروج از مرز و عوارض ­ها اضافه بر هزینه اقامت در خارج که به شرح فوق تعیین شده است نیز قابل پذیرش است.

قسمت سیزدهم
فرشید رستگار
۰:۰:۰ | ۰:۰:۰

مالیات چی

2 دیدگاه برای “مالیات چی (قسمت سیزدهم) : هزینه های قابل قبول

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *